Doorgaan naar hoofdcontent

Journalprompt tijd!!

Vandaag doe ik eens iets wat ik altijd heb willen doen voor mijn blog, een journalprompt. Een idee dat je eens het bloggen van een anders persoonlijke kant laat benaderen. Dat er voor zorgt dat je dieper in dat brein van je duikt op allerlei levels en mensen je leren kennen. Of die gewoon grappig zijn, harrrr.

Mijn journalprompt voor vandaag is: Hoe wil ik dat mijn leven is wanneer ik ouder ben?

Het is iets waar iedereen over nadenkt. Hoe wil je dat het leven is als je ouder bent, of zelfs oud. Bejaard. Vergrijsd. Sharpei-achtig. 
Nou ook ik denk er veel over na. Weet je, ik wil graag heel oud worden. Niet perse 100 of er over, maar minsten 85+ zou erg fijn zijn want om eerlijk te zijn wil ik graag die periode krijgen die voor sommige oude hangzakken beschikbaar komen, namelijk die tweede jeugd.
Ik hoor wel eens verhalen over oude mensen die anderen dood laten schrikken door op hun ramen te kloppen verkleed als dood, of door gewoon nog te durven een striptease te geven en ik denk man oh man, dat wil ik ook. Nee niet mensen dood laten schrikken, maar gewoon een fuck you attitude en gewoon heerlijk ondeugend zijn en gewoon genieten als een baldadig kind.

Wat ik ook wil is meer rust in mijn lichaam hebben als ik ouder ben. Het klinkt tegenstrijdig, ik weet het. Ik heb die rust namelijk niet, en ik denk dat het mij goed doet om gewoon kalm en niet gehaast te voelen. Niet te denken aan wat moet maar gewoon zijn. Weet je, ik denk dat ik veel meer van de wereld merk en zie als ik niet het gevoel continu meer heb alles er uit te moeten halen wat er in zit, snap je?
Ja ok, klinkt apart van iemand die er zo weinig lijkt uit te halen, en zoveel thuis zit en waar de wereld aan haar voorbij gaat, maar dat is wel mijn state of mind, ik wil alles doen en veel doen en ik wil de hele wereld in mijn opnemen. Het heeft zo zijn voordelen, ik zie veel meer dan meesten omdat ik oog voor detail heb maar het is ook enorm frustrerend want wat je ook doet is nooit genoeg. 

En dat wil ik voor als ik oud ben. Dat wat ik doe, genoeg is. En ik denk als je die staat van zijn bereik, dat ik juist ook die genietende ondeugende mens kan worden die ik voor ogen heb, want ik ben genoeg. Wat ik doe is genoeg. Het is allemaal ok. Ik mag zijn wie ik wil zijn en dat is exact wat ik wil voor mij wanneer ik ouder ben.
Ik wil geen grumpy beer worden die een beetje rond loopt te mokken over het feit dat ik elk moment dood neer kan vallen. Ik ga niet minder dood als ik dat doet en wat heb ik er aan? Ik ga niet sneller dood als ik gewoon geniet van het leven! Daarom dat dus. 

Ja het leven is gecompliceerd en vol regels en beperkingen en ook dan zal het gecompliceerd zijn maar ik hoef het niet meer gecompliceerd te maken dan het is op elk gebied van mijn leven en dat zal ik ook niet doen als ik het genot mag mee maken van oud worden, wat ik absoluut van plan ben om te zien in dat leven van mij. Man en ik zal er awesome uit zien met grijs haar en wanneer ika f en toe toch een haarkleuring rock, en flirten met verplegers en verpleegsters die niet weten of ze het grappig vinden of niet, en ik zal mijn partner nog regelmatig in de billen knijpen. Wel allemaal met respect voor de lichamelijke autonomie van iedereen waarmee ik in contact komt natuurlijk. Gut, ja.

Ik wil genieten van het leven. Van elk aspect ervan. En dat is ook zeker dus van het ouder worden en oud zijn. Want, waarom niet? Toch? Dacht ik ook.

Reacties

Populaire posts van deze blog

You are not pro-life because you're not pro-choice

Let me tell you a secret: You are not pro-life if you are pro- only for life-inside-the-womb You are not pro-life if you are pro- no decent child care opportunities of all sorts being readily available for everyone You are not pro-life if you are pro- rejecting decent and affordable healthcare being available for everyone (in this case that would be Obama-care) You are not pro-life if you are pro- rjecting helping Syrian refugees and other refugees flee horrible situations of war and terror, and not help those children that are dying over there You are not pro-life if you are pro- being against decent health care facilities and opportunities for women, including affordable availability to the pill You are not pro-life if you are pro- not supporting veterans, either with homelessness or PTSD and so on You are not pro-life if you are  pro- not helping the homeless You are not pro-life if you are pro- voting down healthbills to help the 9/11 responders with their enormous heal...

MCAS, de volgende stap in het proces

Hier komt eindelijk de volgende blog over mijn onderzoeken naar MCAS. Vorige week had ik een afspraak in het LUMC over MCAS bij een allergoloog. Vol goede moed ging ik er heen, al wist ik eerlijk gezegd niet hoe het ging lopen. Misschien had ik achteraf literatuur mee moeten nemen over MCAS maar goed het wordt arrogant gevonden wanneer je een dokter probeert te vertellen wat wat is, meestal gaan we er van uit dat ze alles weten.  Maar als er iets is wat meest van ons chronisch zieken weten is dat medici ook gewoon mensen zijn en we kunnen er niet vanuit gaan dat dokters perse alles weten. Weet je, met al die info die ze moeten weten kunnen ze wel eens dingen door elkaar halen, en heck met zoveel info die ze moeten weten zal er heus wel wat uit hun hoofd vallen, niet waar? Uiteindelijk was dat ook duidelijk in het gesprek. Hij en ik waren in een gesprek geraakt over MCAS waarin achteraf, na het gesprek helaas, duidelijk was dat hij het over een andere aandoening, mestcelaandoeni...

Barend schrijft

  Voor de laatste blog van 2015 heb ik de pen gegeven aan mijn partner Barend die wat tips geeft aan de partners van de chronische patienten, in zijn geheel eigen stijl. Dank je wel lieverd dat je dit deed, en ik hoop mensen je vaker te kunnen laten lezen op mijn blog. Het woord is nu aan Barend! De liefde kent vele vormen, maar de meest waardevolle vorm is die van het begrip, geduld, en onvoorwaardelijke empathie. Maar het leven met iemand die chronisch ziek is vereist meer dan dat. Het leven met iemand die chronisch ziek is betekent vaak handelen als je geliefde's schouder engeltje of duiveltje. Het leven met een chronische ziekte is leven met onzekerheid, over wat je zelf moet doen en hoe je moet omgaan met andere mensen. Dan is er de onzekerheid die elke dag brengt. Als geliefde  kan je je best doen om te proberen elke dag zo goed mogelijk te laten verlopen, maar uiteindelijk moet ook jij leren dat rust en stabiliteit de hoekstenen zijn van het leven met een chronische a...