Chronisch tijdgebrek

De laatste tijden zijn erg hectisch voor mij geweest. Ik kan het niet ontkennen en waarom zou ik? Emotioneel zat ik niet op een goede plek en dat had zijn tol. Langzaam ben ik weer omhoog aan het klimmen, en ik moet zeggen, klimmen kan ik best. Zelfs al wil ik niet te vroeg juichen want ik ben er nog lang niet.  Voor mij is het moeilijk om te accepteren dat de fysieke en emotionele klap op mijn lichaam de laatste tijd zijn tol hebben geeist. Achteruitgang. Fysiek kan ik een stuk minder dan ik zou willen en dat is best moeilijk. Want laat ik nu graag alles kunnen doen wat ik wil doen. Soms is de realiteit anders. Toch is vooruitgang hetgene wat mijn bewegingen beschrijft. Want ik pak steeds meer op. Ik lees wel nog steeds enorm veel, maar goed. Ik ben weer stukjes aan het lopen wanneer ik naar buiten kan en het niet te heet is. De stoelfiets word weer gebruikt. Ik ben weer bezig met bloggen en ik ben weer bezig met kleuren in kleurboeken. Want dat is erg leuk!! Zelfs studeer ik ...

Vandaag is een van die dagen. Je kan bijna niet omhoog komen en je lichaam voelt als stroop, pijnlijke pijnlijke stroop. Maar je zet je door je pijn heen omdat je voel dat de grens nog niet daar is. Vermoeid antwoord je wat dingen in de ochtend. Je stuurt een mail voor 1 van je vrijwilligerswerken. Daarna ga je studeren. Gratis studie via Coursera wel eens waar, maar studie is studie. Als je echter niet op het toilet zit, wat langt duurt omdat opstaan energie kost, dan val je wel bijna in slaap voor de computer. Dit is al drie dagen zo, ofzoiets. Als je nog weet wat dagen zijn op zo´n moment. Dan besef je opeens, deze studie. Dit is het niet, ik kan dat niet meer met mijn brein. Ik kan niet meer werken met deze details met mijn brainfog. Maar omdat je gewend ben te moeten vinden wat wel voor je werkt, zeg je met minder moeite dan het begin adieu tegen die studie en vind voor de toekomst wat nieuwe. Je gaat nog even naar buiten maar uiteindelijk is het duidelijk wanneer je terug kom...

Jaja de laatste dag van 7 dagen van muziek alweer en wat zijn we op de laatste dag? Juistem, boos!! Boos op onze ziekte waar we elke dag toch eigenlijk mee praten! Let even op de mooie speciale bridge. Apocalyptica - Bring them to light https://youtu.be/62Nn0kuGMag

Soms worden we depressief. Soms weten we het even niet meer. Soms... Soms moeten we de zee voelen op ons huidom te voelen dat we er nog zijn en niet opnieuw die dekens om ons heen. Stef Bos - Witsand. https://youtu.be/a4O6pHi7Ekw

Soms willen we gewoon mensen en vooral onszelf laten weten dat we nog mens zijn. Daughter - Human. https://youtu.be/MbCeyb9okac

Als chronisch zieke heb je een unieke positie waarin de maatschappij kan zien ennom eerlijk te zijn is het niet altijd leuk wat we zien. De maatschappij zet men onder druk altijd meer te presteren en iedereen die anders is, die geld kost ipv maakt of voor wat voor reden dan ook als niet productief wordt beschouwd staat al snel te boek als een crimineel, een fraudeur, een leugenaar, een dief van de portemonnee. We willen niet voor onze zwakkeren zorgen, want oh wee als we moeten beseffen dat wij ook onderdeel kunnen worden van die groep, oh nee! En dus zetten we zieken onder druk, want tja ziek zijn is niet normaal! En wij? Wie zien alles van onze positie hier op de vloer, en dat door deze dtuk steeds meer mensen naar beneden tumbelen. Oh als we toch liefde voor elkaar een kans konden geven. Queen (ft. David Bowie) - Under Pressure, dus. https://youtu.be/a01QQZyl-_I

Dag 3 alweer. Vandaag weer eens wat specifieker. Voelen we ons niet eenzaam als chronisch zieken? Raken we niet veel mensen kwijt vanwege het ziek zijn en dat we daardoor toch veranderen? Daarom dus dit nummer. Bjork - Black lake. Voor al die vrienden die we in de vele jaren zijn verloren. https://youtu.be/YGn1pJIpZw8

Antimatter - Dream. Ik hoef deze niet uit te leggen. Dit voelen wij als chronisch zieken allemaal. How it changed, from a dream.... Did I stray from the path laid out for me? https://youtu.be/8L_tniTVYEQ

Ik vond het tijd voor eens wat anders. Eventjes iets niet positief, noch negatief maar iets wat ons allemaal begrepen doet voelen. Muziek. 7 dagen post ik een nummer die voor mij ook voelt als muziek die snapt hoe het is om fysiek en/of psychisch ziek te zijn. Je snapt dat het hard is om uit al mijn liefjes nummers te kiezen en andere te overslaan die ik ook wil laten horen vanwege andere redenen. Maar ik zal het doen!!!!! Elke nummer heeft een eigen associatie met het thema ziek zijn. Dit nummer? Lost control van Anathema? Heeft bijna alle associaties die je maar kan bedenken... https://youtu.be/mx04rGwuqtU