Doorgaan naar hoofdcontent

Arm in arm met Parijs

Mijn hoofd is op dit moment bij Parijs. Nog steeds en passievol. Ik hou in de gaten op FB of er misschien mensen die ik ken bij het concert waren, ik ga straks op de schrijfsites of mijn medeschrijvers bij NaNoWriMo veilig zijn. De Guardian app updates mijn tablet volle kracht werkende. Ook heb ik besloten om sowieso gewoon naar Parijs te gaan volgende maand, voor de klimaattop, als mijn lichaam het toelaat. Verschrikt kijk ik naar de foto's en video's, en soms huil ik. De kleine video geschoten vanuit een kamer bij de nooduitgang van Bataclan brak mijn hart. Ik kan niet beschrijven hoe mijn hart vol is met de ervaringen van al die slachtoffers. Maar ik moet even IETS HEEL BELANGRIJKS KWIJT.

Ik wil mensen er aan herinneren dat racisme geen plaats heeft in de discussie over de verschrikkelijke terroristische aanslagen die bij alle mogelijkheden toch van IS vandaan komen. Nu harder dan ooit moeten we samenkomen en sterk staan met onze broeders die juist van dit soort dingen wegvluchtte in hun land. De mensen die net zo hard tegen terrorisme zijn als wij.

Op dit moment leven de moslims in angst in Frankrijk omdat ze bang zijn om daders gezien te worden, en net als de moslims in de USA na 9/11 uitgespuugd, uitgescheten, uitgekauwd te worden. Aangevallen op de straten, haatincidenten en noem maar op. Daar was het in hun land omdat ze niet extreem genoeg waren en hier omdat mensen denken dat ze die extremen zijn.

Die mensen, die vluchtelingen hebben straks helemaal geen plek meer omdat wij zij in het westen behandelen als terreur en ze in hun land worden gezien als watjes. Die mensen die ons sterkste verbond kunnen zijn in het veilig maken van de wereld. Die mensen die gezien hebben met hun ogen wat wij gisteren en vandaag zagen op onze tvschermen en computerschermen. 

We kunnen hier alleen tegen vechten als wij helder zijn en ons doel voor ogen houden. Niet haat maar veiligheid. Vrede. Zolang we staan voor het beschermen van de onschuldigen, alle onschuldigen, ongeacht nationaliteit, religie en komaf. Als we kijken naar alle mogelijkheden die wij kunnen creeren in de wereld.

Ga niet roepen dat de vluchtelingen IS vermomt is, daar is gewoon geen bewijs voor. Nee de meeste vluchtelingen zijn niet mannen, ong. 50.5% zijn zelfs vrouw, en dan heb je naast de mannen ook nog kinderen. (Bron: UNHCR) Geloof niet in foto's waar van het meeste aangepast is en de bewijzen tevinden zijn. Wees objectief. Die foto van die vluchteling waarvan mensen dachten dat het een IS-strijder was? Ja onderzoek wees uit dat die man dus een vrijheidsstrijder was, anti-IS dus en goed aan onze kant. Ik bedoel maar.

Op dit moment raakt het hele verhaal mij enorm. Het was ook een aanval op dingen die ik als persoonlijk neem, die voor mij veel betekenen. De metalconcert in Bataclane was bijvoorbeeld bewust gekozen volgens de IS-statement omdat het precies dat was, een metalconcert. Zoals zij het noemde: Idolaterie en perversie, etc. Ik geloof in vrije meningsuiting, ik ben tenslotte een linkse rakker. En deze aanval had ook zeker te maken met het hele profeet Mohammed gebeuren, onder andere. 

Ik kan niet claimen dat ik ook maar een beetje ervaar wat de mensen hebben meegemaakt in Parijs, want dat is gewoon zoveel meer. Maar ik kan wel zeggen dat ik veel gevoelens over dit onderwerp heb en het mij enorm raakt en enorm zeer doet. Daarom juist vind ik het nu, meer dan ooit, belangrijk te roepen voor objectiviteit en niet allemaal te vallen in blinde passievolle haat. Dat is wat de terroristen willen, oorlog. Dat is wat extreem recht wilt met hun xenofobie, oorlog. Dat is NIET wij wij zijn en ik geloof in mijn hart dat dat niet is waar wij voor staan. 

Ja ik weet dat er normen en waarden zijn in die landen die stroken met onze normen en waarden. Denk bijvoorbeeld aan homofobie. Maar de meeste mensen die hier komen zijn willende om te leren, passen zich aan en zien hoe het anders kan. Ja vanuit dat hart van compassie die wij niet bereid zijn om te geven door hun landgenoten die net zo haatdragend zijn als onze extreem rechtse vrienden (van de terroristische aanslagen in de EU zijn minder dan 2% gemotiveerd door religie in 2009-2013, en het overgrote deel van terroristische aanslagen in de US zijn door blanke christenen). Wij worden niet gezien als mensen die allemaal extreemrechts zijn, moslims zijn ook niet allemaal terroristen.

Ik sta achter Obama's sentiment. Liberté, fraternité , egalité zijn dingen die er nog altijd toe doen. En als je achter Frankrijk staat en achter Parijs staat dan sta je achter dat sentiment. VRIJHEID, BROEDERSCHAP, GELIJKHEID.

Reacties

Populaire posts van deze blog

You are not pro-life because you're not pro-choice

Let me tell you a secret: You are not pro-life if you are pro- only for life-inside-the-womb You are not pro-life if you are pro- no decent child care opportunities of all sorts being readily available for everyone You are not pro-life if you are pro- rejecting decent and affordable healthcare being available for everyone (in this case that would be Obama-care) You are not pro-life if you are pro- rjecting helping Syrian refugees and other refugees flee horrible situations of war and terror, and not help those children that are dying over there You are not pro-life if you are pro- being against decent health care facilities and opportunities for women, including affordable availability to the pill You are not pro-life if you are pro- not supporting veterans, either with homelessness or PTSD and so on You are not pro-life if you are  pro- not helping the homeless You are not pro-life if you are pro- voting down healthbills to help the 9/11 responders with their enormous heal...

MCAS, de volgende stap in het proces

Hier komt eindelijk de volgende blog over mijn onderzoeken naar MCAS. Vorige week had ik een afspraak in het LUMC over MCAS bij een allergoloog. Vol goede moed ging ik er heen, al wist ik eerlijk gezegd niet hoe het ging lopen. Misschien had ik achteraf literatuur mee moeten nemen over MCAS maar goed het wordt arrogant gevonden wanneer je een dokter probeert te vertellen wat wat is, meestal gaan we er van uit dat ze alles weten.  Maar als er iets is wat meest van ons chronisch zieken weten is dat medici ook gewoon mensen zijn en we kunnen er niet vanuit gaan dat dokters perse alles weten. Weet je, met al die info die ze moeten weten kunnen ze wel eens dingen door elkaar halen, en heck met zoveel info die ze moeten weten zal er heus wel wat uit hun hoofd vallen, niet waar? Uiteindelijk was dat ook duidelijk in het gesprek. Hij en ik waren in een gesprek geraakt over MCAS waarin achteraf, na het gesprek helaas, duidelijk was dat hij het over een andere aandoening, mestcelaandoeni...

Barend schrijft

  Voor de laatste blog van 2015 heb ik de pen gegeven aan mijn partner Barend die wat tips geeft aan de partners van de chronische patienten, in zijn geheel eigen stijl. Dank je wel lieverd dat je dit deed, en ik hoop mensen je vaker te kunnen laten lezen op mijn blog. Het woord is nu aan Barend! De liefde kent vele vormen, maar de meest waardevolle vorm is die van het begrip, geduld, en onvoorwaardelijke empathie. Maar het leven met iemand die chronisch ziek is vereist meer dan dat. Het leven met iemand die chronisch ziek is betekent vaak handelen als je geliefde's schouder engeltje of duiveltje. Het leven met een chronische ziekte is leven met onzekerheid, over wat je zelf moet doen en hoe je moet omgaan met andere mensen. Dan is er de onzekerheid die elke dag brengt. Als geliefde  kan je je best doen om te proberen elke dag zo goed mogelijk te laten verlopen, maar uiteindelijk moet ook jij leren dat rust en stabiliteit de hoekstenen zijn van het leven met een chronische a...